Indie Porady praktyczne

Przedstawiam krótki przewodnik na temat jak tanio zwiedzać Indie, szczepienia, wiza itp. Wszystko oparte jest o moje doświadczenia z podróży do Indii i Nepalu w okresie wrzesień-grudzień 2014.

Mój dzienny budżet w wynosił 20-30$. W tym mieścił się nocleg, wyżywienie, koszty transportu (pociągi/busy) i wszystkie dzienne wydatki. Bywały dni, gdy wydawałem mniej niż 15$.

3 miesięczna podróż przez Indie i Nepal kosztowała mnie łącznie (wliczając bilety lotnicze, szczepionki i koszt wizy) ok. 8500 PLN. Bilety kupowałem dwa razy w jedną stronę, więc kwota mogłaby być o ok 1500 PLN niższa.

O przygotowaniach do wyjazdu pisałem w poście INDIE i NEPAL: PROLOG.

Zapraszam również do posta nt zwiedzania Mumbaju – Przewodnik po Mumbaju.

Indie

INDIE PORADY PRAKTYCZNE

TANIE LOTY DO INDII

Loty do Indii z Polski trafiają się nawet w cenie 1500 zł. Oferuję pomoc przy szukaniu tanich połączeń (zajmuję się tym zawodowo). Kontakt: 693461922 lub patryk_szymanski@tlen.pl

Polecam korzystanie z porównywarki cen Skyscanner.

WIZA DO INDII

Cena wizy turystycznej to 257 PLN. W podaniu należy zaznaczyć czy chce się wizę na wejście jednorazowe czy wielorazowe (ja przekraczałem granicę 2-krotnie). Procedura wizowa nie jest niestaty prosta – trzeba m.in. osobiście udać się do ambasady, by móc złożyć odciski palców.

Wizę załatwia się za pośrednictwem TEJ STRONY. Znajdują się tam wszystkie niezbędne informacje.

SZCZEPIENIA W INDIACH

W przypadku wjazdu do Indii nie ma obowiązkowych szczepień, ale jest seria zalecanych. Do zalecanych szczepień, które powinno się wziąć należą:

  • Błonica, tężec, polio – jednorazowa, jedna szczepionka na wszystkie trzy choroby – 84 PLN.
  • Dur brzuszny – jednorazowa – ok. 168 PLN.
  • WZW A i WZW B – trzykrotnie – ok 168 PLN.

Dodatkowe, choć nie każdy się na nie decyduje:

  • Wścieklizna – ok. 130 PLN.
  • Żółta febra – jednorazowa – ok. 170 PLN.

Powinno się mieć ze sobą tabletki na malarię.

Dodatkowe informacje znajdują się TUTAJ.

Oto CENNIK szczepień ośrodka, w który ja je przyjmowałem.

Do kosztu szczepień należy doliczyć koszty lekarza (ja przyjmowałem szczepionki prywatnie) – płaciłem za „poradę” oraz „skierowanie na następne szczepienie” – łącznie ok. 150 PLN. Książeczka szczepień kosztuje 16 PLN.

KOLEJ i AUTOBUSY W INDIACH

  • W Indiach istnieje kilka klas pociągów, ja najczęściej korzystałem z Sleeper Class (klasa sypialna z „pryczą”, pociąg na długie dystanse) lub Second Class no AC (bez klimatyzacji). Najniższa klasa nazywa się Generali Class. Pierwsza klasa nie różni się znacząco standardem od klas niższych, jest natomiast mniej zatłoczona.
  • Autobusy dzielą się na „local bus” oraz „tourist bus” – ten drugi jeździ na większe dystanse i jest z reguły bardziej komfortowy. Istnieją autobusy z miejscami do spania oraz z klimatyzacją, choć to drugie znacznie zwiększa cenę biletu.
  • Bilety na pociągi i autobusy powinno rezerwować się z wyprzedzeniem (czasem nawet kilkudniowym), bo miejsca wyprzedają się dość szybko. Bilety rezerwować można w biurach podróży, których jest zawsze dużo w większych miastach. Bilety mogą zarezerwować również pracownicy na recepcji hotelu. W obu przypadkach do ceny doliczana jest pewna prowizja, ale jest to przeważnie niewielka kwota, a dzięki temu unikamy tłumów na dworcach, kosztów dojazdu do dworca itp.
  • W klasie sypialnej bagaż wkłada się pod najniższą pryczę i przypina do specjalnego haka – do tego potrzebna jest kłódka (polecam zapięcie rowerowe).
  • Dworce posiadają okienka specjalne, które przeznaczone są również dla turystów – warto o tym pamiętać, aby ominąć spore nie raz kolejki.
  • Bilet na miejski pociąg w Mumbaju: 10 Rupii za 1-razowy przejazd.
  • Bilet Second Class no AC Jaisalmer – Bikaner: 100 rupii.
  • Bilet Sleeper Class Varanasi – Agra: 600 rupii.
  • Autobus Sleeper Class Bikaner – Amritsar: 550 rupii.
  • Wiele użytecznych informacji (np. podział i opis klas, opisy ciekawszych tras) znajdziecie TUTAJ.
  • Do rezerwowania miejsc zdarzyło mi się skorzystać ze strony oraz aplikacji Cleartrip.

NOCLEGI W INDIACH

Tani nocleg poza sezonem można znaleźć nawet od 150 rupii za pokój 1-osobowy. Normalna cena to 400-500 rupii za pokój 2-osobowy.

Noclegi rezerwowane on-line są z reguły droższe. Łatwiej o tani nocleg chodząc od miejsca do miejsca. Ceny można, a wręcz powinno się negocjować.

Poniżej lista miejsc, w których nocowałem w Indiach. Ceny jakie podaje to te, które udało mi się wynegocjować, a więc ceny nie zobowiązujące. Wszystkie wymienione miejsca polecam. Byłem w Indiach od września do grudnia – ceny, które podaję mogą różnić się w innych terminach.

WAŻNE – kierowcy tuk-tuków pracują za prowizję dla hoteli i pensjonatów. Przeważnie próbują nakłonić turystów do skorzystania z konkretnego hotelu, mogą próbować wmówić, że w miejscu, do którego chcemy się dostać, a które nie płaci kierowcy prowizji, nie ma już wolnych pokoi, lub że jest droższy niż w rzeczywistości. Czasem jednak znają naprawdę tanie hotele – zdarzało mi się korzystać z ich porad.

  • Udajpur – Hostel Zostel. Cena: 300 rupii/osoba w pokoju wieloosobowym. Czysty hostel o standardzie europejskim, miejsce w samym centrum miasta.
  • Jodhpur – Shyam Palace Paying Guest House – Cena: 150 rupii za pokój 1-osobowy. „Prawdziwy” guest house prowadzony przez rodzinę, kuchnia lokalna, łazienka w stylu europejskim, miejsce na Starym Mieście.
  • Jaisalmer – Temple View Hotel. Cena: 250 i 150 rupii za pokój 1-osobowy (przebywałem tam dwukrotnie). Łazienka w stylu indyjskim w pokoju lub zewnętrzna. Miejsce wewnątrz fortu (ścisłe centrum miasta).
  • Khuri – Badal Guest House – Cena: 300 rupii za miejsce (w 1 lub 2 osobowym pokoju w glinianej chatce), w cenie posiłki. Najlepsze, najbardziej klimatyczne miejsce w jakim nocowałem w Indiach.
  • Bikaner – Vinayak Guest House – Cena: 400 rupii za pokój 2-osobowy. Około 2km od centrum miasta. Łazienka w stylu europejskim.
  • Amritsar – Tourist Guest House – Cena: 500 rupii za pokój 2-osobowy. Łazienka w stylu europejskim, ok. 3km od centrum miasta (Złotej Świątyni). Złota Świątynia – pielgrzymi mogą nocować w hostelu Złotej Świątyni za darmo maks. przez 3 noce, otrzymują wówczas darmowy posiłek oraz mogą (choć nie muszą) pomagać przy gotowaniu lub sprzątaniu w świątyni.
  • McLeod Ganj (Dharamsala) – Mout View Guest House – Cena: 350 rupii za pokój 1-osobowy. Jeśli Dalajlama przebywa akurat w mieście ciężko znaleźć miejsce. Warto wówczas zarezerwować pokój wcześniej. Łazienka w stylu indyjskim. McLeod Ganj to malutka miejscowość – każdy hotel jest w centrum miasta.
  • Manali – Apple View Guest House – Cena: 300 rupii za pokój 1 lub 2-osobowy. Łazienka zewnętrzna w stylu europejskim, Old Manali – około 3-4 km od centrum miasta (New Manali), ok. kilometra od początku trasy trekkingowej.
  • Shimla – Hotel Mahamaya – Cena: 1500 rupii za pokój 3-osobowy. Shimla to jedno z droższych miejsc w jakich byłem, ciężko o nocleg w cenie dla „backpakera”.
  • Rishikesh – Surya Hotel – Cena: 400 rupii za pokój 1 lub 2 osobowy. Hotel po drugiej stronie rzeki (nie da się dojechać rikszą) – spokojniejsza część miasta, gdzie znajduje się większość atrakcji.
  • Varanasi – Stops Hostel – Cena: 350 – 650 rupii w zależności od pokoju. Możliwe nocowanie w wynajętym namiocie na dachu hostelu.

Jeśli w hotelu znajduje się restauracja, koszt posiłków doliczany jest do rachunku płaconego przy wymeldowaniu (nie płacimy w samej restauracji). Warto zachować rachunek lub spisać co się zamawiało, żeby przy wymeldowaniu nie było żadnych niedomówień, choć Indusi celowo nie oszukują na tym (pomyłki jednak mogą się zdarzyć).

Odradzam korzystanie ze stron typu Airbnb. Ceny są tam wyższe niż można znaleźć samemu. Reklamują się tam jednak hostele, warto więc zajrzeć na Airbnb by sprawdzić ich lokalizację.

Przydatna w Indiach może być strona Hostelworld.

HIGIENA W INDIACH

  • W Indiach nie wszędzie używa się papieru toaletowego (z tego powodu w kulturze indyjskiej lewa ręka uchodzi za „nieczystą” i nie używa się jej do niczego, nie powinno się jej nigdy podawać na przywitanie, dotykać jedzenia – zwłaszcza czyjegoś etc.). W miastach czy wioskach papier łatwo można kupić (50-100 rupii).
  • W żadnym wypadku nie powinno się pić bieżącej wody. W każdym sklepie dostępna jest butelkowana woda mineralna (ok. 20 rupii), której korek powinien być dodatkowo zabezpieczony plastikiem. Woda bieżąca podawana jest w restauracjach za darmo – nie powinno się jej pić.
  • Indusi w turystycznych restauracjach doradzają i odradzają jedzenie jeśli jest ono świeże lub nie. Gorzej jest w lokalnych, małych barach przy drodze lub garkuchniach, gdzie nie zdają sobie sprawy nawet z tego, że nie możemy pić ich wody. W miejscach jak te jedzenie może nakładane być przez kucharza rękami, standardy higieny są dużo niższe. Powinniśmy się upewniać, że nasz posiłek został przegotowany.
  • Powinno używać się odkażaczy do rąk przed posiłkiem.
  • Owoce zawsze powinno obierać się ze skórki.
  • W hotelach/pensjonatach (guest house) toalety bywają w europejskim stylu – co oznacza ubikację z sedesem, oraz w indyjskim/nepalskim stylu co oznacza „dziurę” w podłodze. W drugim przypadku papier toaletowy należy wrzucać do kubła obok toalety (nie do dziury).
  • Środki higieny bez problemu dostępne są i w miastach i na wsiach.
  • Powinno korzystać się z maski lub chusty zasłaniającej usta – smog i unoszący się kurz mogą uszkodzić układ oddechowy.

INFORMACJE DODATKOWE

  • W Indiach targować się należy niemal zawsze. Ceny na początku mogą być zawyżone nawet kilkukrotnie. Moja metoda to zapytać o cenę, a potem wykazać brak zainteresowania – Indusi wówczas najczęściej pytają „ile w takim razie chcesz zapłacić”. Powinno negocjacje rozpocząć się od podania własnej ceny (Indusom dziwne wydaje się, że biali nie potrafią samodzielnie wyceniać przedmiotów), jednak nie każdy potrafi dobrze oszacować takie ceny.
  • Diagram pokazujący gdzie można spożywać wodę i ile kosztuje butelka wody oraz piwo.
  • W Indiach bardzo przydatna jest kłódka z łańcuchem lub zapięcie rowerowe. Przydaje się do przypinania bagażu w pociągach, dodatkowego zamykania drzwi w hotelach itp.
  • Gniazdka w Indiach są takie jak w Polsce.
  • W kulturze Indii nie istnieje „przestrzeń prywatna” – dotykanie, gapienie się i wytykanie białych palcami jest tu normalne. Czasem Indusi proszą białych o wspólne zdjęcie lub sami robią je ukradkiem.
  • Pozycja kobiet w bardziej konserwatywnych częściach Indii jest dość niska. Europejki powinny uważać na siebie, starać się unikać konfliktowych sytuacji, w ciasnych miejscach mogą być dotykane, nawet w miejsca intymne.
  • Przed wejściem do świątyni należy zdjąć buty. Żadne inne zasady dotyczące ubioru nie obowiązują. Kobiety mogą wchodzić do świątyń na tych samych zasadach co mężczyźni.

Mędrzec z Varanasi

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *